۹ فروردین ۱۳۸۹

انفجار یک بمب درشهر آتن پایتخت یونان یک نوجوان افغانی را کشت




این انفجار که درمرکز شهرآتن درمنطقه ی به نام patissia درساعت 10:40 دقیقه شب یکشنبه درنزدیکی یک موسسه دولتی رخ داد، یک نوجوان 15 ساله افغانی راکشت وخواهر 9 ساله اش را به شدت زخمی ساخت. داکتران شفاخانه صلیب سرخ میگویند قسمت های ازبدن این کودک به شدت سوخته است ونیاز به جراحی فوری دارد وما، درابتدا کوشش میکنیم چشمهای اورا ازکور شدن نجات دهیم. خانم زهرا نجفی مادر این دو طفل که ازنزدیک شاهد این حادثه بوده است، میگوید: پسرم؛ یک کیف سیاه رنگ را که درنزدیکی دروازه ورودی ساختمان گذاشته شده بود؛ برداشت وبلافاصله این کیف در دستانش منفجر شد واورا درپیش چشمانم تکه تکه ساخت. او میگوید با هیچ کسی دشمنی نداریم ولی نمیدانم کدام کسی بااین همه بی رحمی پسرم را ازمن گرفت.
دراین حال، آقای Athanasios Kokalakis سخنگوی پلیس آتن به خبرنگاران گفته است که انگیزه وهدف این بمبگذاری معلوم نیست اما باخانواده مهاجر افغانی که قربانی این بمب گذاری شده است رابطه ی وجود ندارد وآنها به طور اتفاقی قربانی این عمل خشونت آمیز شده اند. او همچنین گفته است پلیس درحال تحقیق روی مواد منفجره استفاده شده دراین بمب می باشد وهمچنین باید معلوم گردد که آیادراین بمب از زمان سنج نیزاستفاده شده است یاخیر؟ ولی گفته نمیتوانیم دراین حمله چی کسی دست داشته است.

طبق یک خبردیگرامروز حوالی ساعت 9 صبح دومرد مسلح به یک مغازه مبایل فروشی مربوط به یک مهاجرافغانی حمله نموده وکارگر این مغازه راکه یک مهاجرافغانی است؛ به ضرب گلوله زخمی ساخته است. حاجی پاترا درتماس تلفونی که بامن داشت هویت این مهاجر را کبیر محمدی ذکر نموده وگفت که وضعیت آقای محمدی خوب است ودرحال حاضر دربیمارستان evanglismos بستری می باشد.
درحالیکه کشور یونان، ناامن ترین جای برای مهاجرین افغانی ست روزانه ده ها مهاجر افغانستانی بطور قاچاق وارد این کشور میشود؛ پس ازورود، هیچگاهی آنان مورد حمایت دولت یونان قرار نمیگیرند ومجبورند درپارک ها وخیابانها بخوابند. طبق آمار که ماه گذشته ازسوی وزارت داخله یونان منتشر شده است؛ 40000 هزار مهاجر افغانی دراین کشور راجستر شده اند. دراین گزارش آمده است تنها ازماه مارچ سال 2009 تا فبروری 2010 نزدیک به 19 هزار مهاجر افغانی به طور قاچاقی وارد خاک یونان شده است. آقای کوسوتیس مسئول بخش اتباع خارجی دروزارت داخله یونان میگوید ما فقط به 200 نفر ازمهاجرین افغانی اقامه پناهنده گی داده ایم وبقیه باید به زودی خاک یونان را ترک کنند. وضعیت این مهاجرین به شدت وخیم است وسازمانهای بین المللی نیز دراین باره توجهی ندارند. همچنان هراز چند گاهی این مهاجرین مورد حملات وحشیانه گروه های فاشیستی قرار میگیرند، که تاحال چندین قربانی را درپی داشته است.

خارج شدن از یونان ورفتن به سوی کشور های دیگر که یگانه رویای این آواره گان است ، نیز کار آسانی نیست. آنها برای گذشتن ازمرز باید خودرا زیرکامیونهای باربری مخفی کنند وآنهم باید خیلی شانس داشته باشند تا به سلامت ازبندرهای پاترا وگمونیزیا عبور کنند وبه ایتالیا برسند، هنگام که کشتی های حامل این پناهجویان به بنادر ایتالیا میرسند بازهم خطر جدی رد مرز شدن وجود دارد. یک گروه ازدانشجویان ایتالیایی ویونانی که دربندرگاه ها به این آواره گان کمک میکنند درگزارشی گفته اند؛ درسال گذشته 3500 مهاجر افغانی که درجمع آنان زنها وکودکان خوردسال نیز شامل است ازبندر های ایتالیا به یونان رد مرز شده اند. این دانشجویان میگویند: آواره گان پس ازرد مرز شدن دربندر گمونیزیا دریونان، ماه هاست که درقفسه های آهنین نگه داری میشوند وازهیچ گونه حقوقی برخور دارنیستند. آنها ازوضعیت این مهاجرین که ازهیچگونه حقوق انسانی برخوردار نیستند ویدیویی را نیز تهیه نموده اند که به شدت درد آوروغم انگیز است. آنها میگویند خیلی اززنهایی که حامله بوده اند درداخل این قفس ها طفل شانرا به دنیاآورده اند.

ویدیو ازمهاجرین که بندر گمونیزیا درقفس های آهنین نگه داری میشوند:

۲ فروردین ۱۳۸۹

رسید مـــژده گل

رونق عهـــد شبابست دگــر بوستان را /  میرسد مـــژده گل بلبل خوش الحان را
ای صبا گر به جوانان چمـن بـاز رسی  خدمت ما برسان سرو گل ریحـــان را

عید نوروز مبارک باشد.

وقتی بهار می آید وهوا گرم می شود من میترسم، چون بادهای جنوب شروع به وزیدن میکند ودشت ها دشت افیون در سرزمینم گل میکند. بادهای جنوب که میوزد صدها خیل ازساتور به دستان به بوم وبر سرازیر میشود و جشن وعید را با خون وانفجار به ماتم وعزا تبدیل میکند.  من ازاین فصل خاطره خوبی ندارم. اما بازهم باید امید وار بود وتلاش کرد. من باتمام ناامیدی هایم خصوصا دراین روزها که عده ای ازساتور به دستان به کمک برادران شان به کابل وارد شده اند، آنانیکه هجده سال پیش کابل را به حمام خون تبدیل نمودند، آنانیکه روزانه حداقل سه بار کابل را راکت باران میکردند وآنانیکه 65000 انسان کابلی را فقط به خاطر رسیدن به قدرت کشتند، نکند بازهم قلب کشورم را نشانه رفته باشند.  من ازبهار میترسم خصوصا امسال که قبل ازشروع آن پارلمان کشور وکسانی ازطرف شهروندان هم میهنم به حیث نماینده ومدافع حقوق آنها تعیین گردیده اند؛ خون ده ها هزار انسان بی گناه را به گرگ های آدم خوار بخشیدند. حال بیشتر میترسم چون میبینم هیچ چیزی درکشورم به جای خودش نیست وفقط ،  زر و زور وتزویر است که آنجا حاکمیت میکند.  ولی بازهم به هموطنانم باور دارم که دیگر همه چیز را دانسته اند.  من باکمال بی باوری بازهم آرزومندم سال نوبرای همه واقعن نو وسبزباشد.  امید وارم سال نو، سال پرازخوشی ، شادکامی، صلح وصفا وصمیمیت برای همه مردم دنیا وخصوصا مردم رنجدیده ای افغانستان عزیز باشد. آرزومندیم دیگه سالهای قبل تکرار نشود. امید وارم درسال نو خورشیدی همه ی هموطنانم دست به دست هم دهند وهمگی به اتفاق هم ودرکنار هم ، درپاک سازی کشور ازغمها، دردها ومصیبت ها تلاش نمایند.

به عنوان تحفه نوروزی 


۱۶ اسفند ۱۳۸۸

۱۱ اسفند ۱۳۸۸

اعتراض علیه نژادپرستی در ایتالیا

صبح امروز صد ها هزار شهروند خارجی وایتالیایی درشهرهای مختلف ایتالیا درخیابانها ریختند وعلیه تصمیم دولت درمورد فسخ قوانین مهاجرت، اعتراض نمودند. تصمیم منحصر به فرد در اروپا، به دلیل داشتن(xenofobo)یاترس ازبیگانه ها. اگر قانون جدید درایتالیا به اجرا گذاشته شود، پیوستن به جامعه این کشور خیلی دشوار خواهد بود. زیرا این قانون خارجی هارا به قشرهای متفاوت اجتماعی تقسیم میکند.

گفته میشود امروز بسیاری ازکارگران خارجی به رسم اعتراض دریک اقدام بی سابقه ی ازرفتن به کار خود داری نموده اند. آنها همچنین با نشر اعلامیه های گفته اند که تا بیست وچهار ساعت دیگر ازسرویس های شهری استفاده نمیکنند وبرای خرید نیز تنها به مغازه های خارجی ها خواهند رفت. مهاجرین پس ازساعت ها راهپیمایی درمراکز شهرها تجمع نموده وکلاس های مختلف آموزش زبان را دایر نمودند. دراین کلاسهای زبان، آنان دریک فضای آزاد به شهروندان خارجی زبان مادری خویش را تدریس میکنند. این کلاسها ازساعت 2 بعد ازظهر آغاز گردیده وقرار است تا ساعت ها ادامه پیدا کند.
بعضی ازرسانه های آزاد ایتالیا همزمان باپخش خبرهای درمورد تظاهرات ، گزارشهای را درمورد کسانی که اخیرا قربانی نژاد پرستی درایتالیا شده اند نیز منتشر کرده اند. دراین آمار بیشترین قربانی را افریقایی ها تشکیل میدهند.

دولت ایتالیا اعلام نموده است؛ همه کسانی که ازاوایل سال 2010 به بعد به شکل غیرقانونی وارد ایتالیا میشوند ازطرف دولت مجرم حساب گردیده ومجازات میشوند. این مجازات شامل 6 ماه زندان وجریمه های نقدی است که حتا جوانان زیرسن هجده سال را نیز دربر میگیرد. گفته میشود همزمان با تظاهرات مهاجرین درایتالیا، امروز فرانسه، اسپانیا ویونان نیز شاهد تظاهرات گسترده دردفاع ازمهاجرین بوده است.
سازمانهای غیردولتی، دانشجویان، خبرنگاران، نویسنده گان واکثرشخصیت های بزرگ اجتماعی نیز با نشر مانیفست زیرعنوان " به دوست من دست نزنید" ازاین حرکت مهاجرین درایتالیا پشتیبانی کرده اند.

دراین مانیفست همچنین از یکی از بزرگترین شاهکارهای لئوناردو داوینچی " مونالیزا" نیز استفاده شده است. نویسنده گان این مانیفسیت که اکثرا، نویسنده گان، فلم سازان وخبرنگاران میباشند؛ تصویر مونالیزا را به شکل یک زن سیاه پوست درآورده ودرآن نوشته اند مونالیزای سیاه.
دراین مانیفست هشدار داده شده است که مردم نباید مشکل نژاد پرستی را به مهاجرت ربط دهند، زیرا این درد حتا بانبود مهاجرین نیز درمان نخواهد شد ورتنهاراهی ست برای توجیه تمام خشونت ها علیه خارجی ها ومهاجران ومصئونیت عاملین آن.
دراین مانیفست ازهمه شهروندان،انجمن ها ، اتحادیه ها و سیاستمداران خواسته شده است که دربرابر گفتمان های نژادپرستانه محتاط باشند. همچنان ازهمه احزاب سیاسی خواسته شده است؛ اگراحترام به حقوق بشر دارند ازهرگونه اتحاد با حزب فاشیستی lega nord یا دیگر سازمانهای نژاد پرست.

دولت وجامعه مدنی برای مبارزه علیه نژاد پرستی هرچه سریعتر اقدام نموده واین اصل را ازطریق کانون های اموزشی وفرهنگی به اجرا بگذارند.
این مانیفست تاحال توسط بسیاری ازسازمانهای سیاسی وشخصیت های معروف فرهنگی وسیاسی چون Dario Fo,برنده جایزه نوبل ادبیات،Moni Ovadia, Gino Strada, Beppe Grillo, Roberto Saviano وغیره امضا شده است.
درمیان کشورهای اروپایی ایتالیا کشوریست باسابقه طولانی نژاد پرستی وفاشیزم. باآنکه پس ازسقوط فاشیزم مردم این کشور کوشیده است این معضل اجتماعی را به نحوی ریشه کن کند، اما دیده میشود باگذشت 65 سال ازسقوط مرگبار فاشیزم دراین کشور هنوز هم سازمانهای زیاد ازاین دسته علنا درصحنه های سیاسی وفرهنگی ظاهر حضوردارند. یکی ازنمونه های آن حزب لیگه نورد(lega nord) است که هم اکنون ازقدرت قابل ملاحظه دردولت وپارلمان برخوردار است وبارها کوشش نموده است ایتالیا را نظر به ایدیولوژی که دارند به دوشاخه جنوبی وشمالی تجزیه کنند. آنها معقد هستند که فقط شمالی ها ایتالیایی الاصل بوده وجنوبی ها اکثرا مهاجرین هستند که درمرورزمان درایتالیا مسکن گزین شده اند. ازسوی دیگر چون بیشترین منابع اقتصادی ایتالیا را شمال این کشور تشکیل میدهد ؛ بناء جنوبی ها به نظر احزاب دست راستی وفاشیست مفت خورانی اند که همیشه ازمنابع استفاده نموده وخودشان قادر به هیچ کاری درعرسه اقتصادی این کشور نیستند.

نظام سياسي ايتاليا نیزويژگي متما يز از ديگر دموكراسي هاي غربي دارد. البته بخشي از اين ويژگي ها به خاطر ساختار جمعيتي و اقتصادي و موقعيت جغرافيايي ايتاليا است. اين كشور در جنوب اروپا، اگرچه پس از جنگ جهاني دوم در جرگه كشورهاي بلوك غرب قرار گرفت. اما يكي از بي ثبات ترين كشورهاي اروپاي غربي از لحاظ سياسي است. در 65 سال گذشته 56 دولت در ايتاليا به قدرت رسيدند. متوسط عمر اين دولت ها كمتر از يك سال بوده است.
بارها به خاطرمشکل مهاجرین دولت ایتالیا به بحران های جدی مواجه شده است؛ زیرا احزاب چپی این کشور، مدام ازپذیرفتن مهاجرین حمایت مینمایند ومعتقد هستند که جامعه پیر ایتالیا بدون نیروی مهاجر قادر به پیشرفت نیست. هم اکنون دراین کشوربیش ترین کارگران حرفه ای فابریکه های بزرگ را خارجی ها تشکیل میدهد وطبق اظهارات کارشناسان اجتماعی ؛ ایتالیا به هیچ عنوان قادر به جا گزینی یک نیروی داخلی دراین عرصه نیست. ازسوی دیگر احزاب دست راستی براین باور اند که وجود مهاجرین، همواره باعث بحرانهای اقتصادی گردیده وهمچنین گراف جنایات را افزایش داده اند.

درسال 2007 دولت چپی ایتالیا نسبت به اختلافات شدید برسر موضوع مهاجرین تحت فشارهای شدید به بحران مواجه گردید و بالاخره؛ رومانو پرودوی محبوب ترین صدراعظم این کشور مجبور به استعفا شد.
اما این مشکل با سقوط دولت نیز حل نشده باقی ماند واکنون که احزاب دست راستی قدرت را دراین کشور در دست دارند، این بحران همیشه دربین دولت وپارلمان وجود داشته وهرازچند گاهی ، شدت میگیرد. دراوایل سال 2009 دولت ایتالیا قانون جدیدی را درمورد خارجی ها دراین کشور به پارلمان پیشنهاد نمود که باعث جنجالهای بزرگ درعرصه های سیاسی_ اجتماعی دراین کشور شده وپس ازاعتراضات گسترده دراین کشور؛ باعث دوگانگی پارلمان ودولت وبالاخره حزب دست راستی آزادی که حزب صدراعظم کنونی ایتالیا را به انشعاب مواجه ساخت.

۲ اسفند ۱۳۸۸

بازهم چوب دین برفرق زنان افغانستان


انسان آزاد تولد یافته ودرهمه جا به زنجیرکشیده شده است. (ژان ژاک روسو)

دوروزپیش، دوزن درولسوالی دولینه ی ولایت مرکزی غورافغانستان درحضور مردم شلاق خوردند. طبق گزارشها، این دوزن به دلیل فرار ازمنزل شوهران شان توسط ملای مسجد محکوم به مجازات گردیده اند. خبرنگاران میگویند این دوزن به زور به شوهر داده شده بودند وپس ازفرار، درولسوالی چشت ولایت هرات توسط پلیس محلی دستگیر وبه خانه های شان برگردانده شده اند. منابع افزوده اند؛ حکم ملا امام مسجد توسط یک قوماندان محلی که گفته میشود ازملیشه های سابق مجاهدین است عملی شده است. این قوماندان ملیشه، ازحمایت کامل دولت حامد کرزی برخوردار است ودرمنطقه یک حکومت استبدادی مطلق را راه اندازی نموده است. اوزندان شخصی نیز دارد وهرکسی را که دلش خواست زندانی ویا مجازات این چنینی میکند.



 درجامعه عقب مانده افغانستان زیرهرنامی زنان مورد خشونت قرار میگیرند وبه انحصار کشانده میشوند. فرهنگ زن ستیزی وخشونت علیه زنان درافغانستان ریشه های عمیقی دارد ومألفه های اساسی آن را میتوان  دین، سنت های قومی، تعصب، باور به تابوهای مذهبی، اندیشه ی مردسالاری مبتنی برباورهای دینی و فرهنگ زن ستیزی حاکمان دینی دانست. اینها همه وهمه پدیده های زن ستیزیک جامعه قبیلوی-سنتی چون افغانستان است که اززن یک موجود ضعیف میسازد ودرخیلی ازموارد، آنان را ازداشتن فضایل انسانی محروم می سازد. گرچند بعد ازسقوط رژیم طالبان گمان میرفت دربهبود وضعیت زنان توجه صورت گیرد اما متاسفانه تبعیض، حق تلفی وخشونت علیه زنان روزبه روز گسترده تر گردیده ودولت همیشه ازآن چشم پوشی نموده است، درزمان حکومت کرزی خشونت علیه زنان افغانستان به بالاترین حدش رسیده است . فروش دختران درمقابل سگهای جنگی، تجاوز حتا به دختران هفت ساله، قتل وازدواج های اجباری وصدها نوع خشونت وجنایت علیه زنان درزیرسایه حکومت دموکراسی کرزی دراین چند سال رخ داده است اما هیچ گاهی آب ازآب تکان نخورده ودولت هیچ گاهی درفکر محاکمه عاملان این خشونت ها نبوده است.
 اینگونه خشونت ها اکثرا زیرنام دین بالای زنان اعمال میشود. شاید هم بزرگترین پشتوانه یکملای مسجد درصادر کردن فتوا علیه یک زن؛  برداشت های غلطی باشد که ازدین سنتی اش دارد، این برداشت های قرون وسطایی ازدین است که همیشه زنان را که نیم ازپیکره جامعه انسانی را تشکیل میدهد؛ ازصحنه فعالیت های اجتماعی دور سازد. اسلامگرایان سنتی همیشه ازباسواد شدن زنها وظاهرشدن آنها دراجتماع خودداری میکنند وفعالیت زنهارا فقط درچهار دیواری خانه محدودمیسازند. فکرمیکنم شاید تفسیر غلط ازبعضی این آیه هاست که دربعضی موارد مشکل ساز میشود. شما اول میبیند که اسلام بیان میکند که زن نیزمانند مرد، انسان است.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
( سورة الحجرات آیه 13)
دراین آیه زن و مرد هردو انسان ومساوی ذکرگردیده وهیچ کسی نمیتواند ازآن تفسیر سوء داشته باشد. اما درجای دیگرقرآن زنها مطیع وفرمانبردار ذکر شده که این خود مشکل سازاست. من یک مفسر دینی نیستم ولی حق دارم درمورد دینم حرف بزنم ونکاتی را که به آن شک دارم مورد تحقیق وبررسی قراردهم ونقد کنم. به نظر من دین برای رهنمایی بشر فرستاده شده است نه برای دربند کشیدن ودین باید طبق پیشرفت جامعه بانیازهای جامعه سازگاری داشته باشد. شما آیه 34 سوره نساء را بخوانید وبعد فکرکنید که آیا این آیه درخیلی ازموارد مورد سوء استفاد روحانی نما ها وحاکمان دینی قرار نمیگیرد؟
 الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاء بِمَا فَضَّلَ اللّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَبِمَا أَنفَقُواْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّهُ وَاللاَّتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلاَ تَبْغُواْ عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا ﴿سوره نساء آیه 34
"مردان سرپرست زنانند به دليل آنكه خدا برخى از ايشان را بر برخى برترى داده و [نيز] به دليل آنكه از اموالشان خرج مى‏كنند پس زنان درستكار فرمانبردارند [و] به پاس آنچه خدا [براى آنان] حفظ كرده اسرار [شوهران خود] را حفظ مى‏كنند و زنانى را كه از نافرمانى آنان بيم داريد [نخست] پندشان دهيد و [بعد] در خوابگاه‏ها از ايشان دورى كنيد و [اگر تاثير نكرد] آنان را ترك كنيد پس اگر شما را اطاعت كردند [ديگر] بر آنها هيچ راهى [براى سرزنش] مجوييد كه خدا والاى بزرگ است ."
اگر چنین است، پس چه باید کرد؟ آیا وظیفه کیست تا تفسیرجدیدی از دین را برای مردم پیش کش کند؟ آیا دین اسلام زنان را ازبردگی رها کرده است ویا آنها را به نحوی به زنجیر کشیده است؟

۱۵ بهمن ۱۳۸۸

بیش از دو ملیارد انسان بدون حقوق در جهان





دوملیارد وسیصد ملیون انسان؛ بدون حقوق، بدون آزادی، این تصویر بسیار بد ودراماتیک همان چیزیست که درگزارش سالانه "خانه آزادی" از وضعیت آزادی های اجتماعی درجهان درسال 2010 ارائه شده است. " دراین گزارش گفته شده؛ ازشرق میانه گرفته تا آفریقا، آسیا وکشورهای عضواتحاد جماهیرشوروی سابق، آزادی های مدنی وحقوق بشربطور روز افزونی دربحران است. برای چهارمین بار متوالی در 40 سال گذشته از تاریخ است ، که نگرانی قابل توجهی ازوخیم تر شدن وضعیت حقوق بشرو آزادی در پنج قاره وجود دارد. خانه آزادی" یک موسسه معتبر حقوق بشریست که درسال 1972 توسط النور روزولت در امریکا تاسیس وتا اکنون مصروف فعالیت دراین زمینه است، این موسسه کوچکترین تغییر درزمینه احترام وحفاظت ازحقوق بشر را درتمام کشورهای جهان ضبط مینماید. نتیجه این گزارش منعکس کننده افزایش فشار برروزنامه نگاران، وبلاگ نویسان، محدودیت هرچه بیشتر آزادی های اجتماعی وسرکوب فعالان مدنی ومتعهد به پیشبرد اصلاحات سیاسی واحترام به حقوق بشراست. دراین گزارش شرق میانه منجمله ایران سرکوبگرترین منطقه درجهان شناخته شده است، همچنان افریقا که بیشتر دچار سقوط (آزادی) بوده قابل توجه می باشد.دراین گزارش مهمترین بهبود درآسیا نظر به سال گذشته ، برگزاری انتخابات دموکراتیک درهند، اندونزی وجاپان ثبت گردیده است. بااین حال وخامت هرچه بیشتر اوضاع درافغانستان، کشتار روزنامه نگاران ومردم ملکی وتخلفات عمده درانتخابات ریاست جمهوری درافغانستان وفلیپین بدترین نمونه ها درآسیا خوانده شده است." جینفر ویند سور مدیر اجرایی "خانه آزادی " درمصاحبه خود باروزنامه unità چاپ ایتالیا گفته است: مایک افزایش فرسایش کننده آزادی های اساسی، آزادی بیان واجتماعات ودرمقابل حملات بی شماری به فعالین رده اول این بخش هارا شاهد هستیم".
" ازسرکوب وحشیانه رژیم ایران گرفته تا دستگیری مخالفان درچین، قتل روزنامه نگاران وفعالین حقوق بشر درافغانستان وروسیه ودرنهایت سرکوب وخشونت روزافزون نسبت به زنان ومردان درجهان که درحال مبارزه برای به دست آوردن حقوق به رسمیت شناخته شان توسط سازمان ملل متحد وکنوانسیون های بین المللی هستند را ثبت نموده ایم".
mavadforoshan86-9-5s.jpg
این گزارش درظرف یک سال گذشته تشدید سرکوب مدافعان حقوق بشر وآزادی های مدنی مشخصا؛ کاهش آزادی در47 کشورافریقا، امریکای لاتین، شرق میانه وجمهوری های سابق اتحاد شوروی که بیانگر 20 درصد ازسیستمهای سیاسی جهان را به ثبت رسانده است. دراین گزارش گفته شده است؛ کشورهای دیکتاتوری چون ایران، روسیه و ونزویلا به سرکوبگرترین مناطق تبدیل شده اند و کاهش آزادی همچنین درکشورهای که درسالهای گذشته روند مثبت داشته ازجمله؛ اردن، بحرین، کنیا وقرقزستان بانوسان سیاه وسفید دربین 47 کشور طبقه بندی شده علامت گذاری گردیده اند.
1_ " بدون آزادی یا Not Free " – محرومیت ازحقوق سیاسی وآزادی های مدنی- به کشور های برمه، گینه استوایی، اریتره، لیبی، کره شمالی، سومالی، سودان، ترکمنستان وازبکستان تعلق دارد و به طور کلی بیش از 2،3 ملیارد نفر درجهان ازحقوق سیاسی وآزادی های مدنی خویش محروم اند وچین برای بسیاری، معرف نیم ازاین کهکشان دربند است. همچنین کاهش تعداد دموکراسی انتخابی، باکمترین میزان درسال 1995 باگراف 119 به پایین ترین سطح به 116 کاهش یافته است.
Puddington مدیر مسئول تحقیق وپژوهش " خانه آزای" گفته است: دلیلی برای نگرانی واقعی  را وضعیت خطوط جنگی، سرکوب های خشونت آمیز مانند برخورد دولت ایران وچین با تظاهرات کننده گان و حملات تروریستی درافغانستان ، پاکستان، عراق، سومالی ویمن دانسته که به گفته او روزانه ده قربانی برجای میگذارد.
دراین گزارش کاهش آزادی، جهانی ذکر گردیده وتاکید شده؛ این معضل بالای کشورهایی که ازنگاه اقتصادی ونظامی قدرت بیشتر دارند نیز تاثیر فراوان داشته است . زیرا کشورهای که در سرمایه گذاری واصلاحات دارای نشانه های بالقوه بودند، بیشتر نشاندهنده آزار وسرکوب مخالفین سیاسی وروزنامه نگاران اند. وازهمه بد تر اینکه رژیم های اقتدار گرا به شکل روزافزون به قوه های سخت گیرترو سرکوبگرتر درصحنه بین المللی تبدیل میشوند".
کمترین نشانه مثبت: درسال 2009 تنها 16 کشوراز 194 کشور تحقیق شده توسط این سازمان، نظربه گذشته آزاد تر ذکرشده است. دربین این کشورها ازبرخی ازکشورهای حوزه بالکان ازجمله کوزوو، مونته نگرو، کرواسی، مولداوی وصربستان نام برده شده وعلاوه براین ها، مالاوی، توگو ولبنان نیزبه چشم می خورند.
دراین لیست برپایه آزادی تعداد کشورهای " آزاد یا Free ” 89 کشورعلامه گزاری شده اند که 46 درصد از194کشورتحت نظر درسراسر جهان و 46 درصد جمعیت دنیا را تشکیل میدهند.
تعداد کشورهای نسبتا آزاد یا “Partly Free” ؛ نظربه این تحقیق از58 درصد به 30% کاهش یافته وبرعکس تعداد کشور های غیرآزد یا “Not Free” به 47 کشور افزایش یافته که 24 % جمعیت جهان را تشکیل میدهد و درآن روسیه، کشورهای حوزه دریای بالتیک، قزاقستان وقرقزستان نیزشامل اند.
همچنان دراین گزارش آمده است؛ امریکای لاتین، هندوراس وضعیت دموکراسی را به دلیل کودتا درانتخابات ازدست داده و کاهش قابل توجه استانداردهای دموکراسی درگواتمالا، نیکاراگوئه و ونزوئلا نیزثبت رسیده است.
به گفته؛ خانه آزادی" دراروپا تنش های فرهنگی واجتماعی به دلیل افزایش مهاجرین ازکشورهای مسلمان، رو به افزایش است؛ مهاجرت که سنت های اروپایی ساخته شده ازتحمل وحمایت ازآزادی های مدنی را کماکان به چالش میکشد".
همچنان؛ نگرانی ازمهاجرت دراروپا باعث پیشرفت احزاب دست راستی شده زیرا آنها محدودیت های هرچه بیشتری را نسبت به این پدیده پیشنهاد میکنند.دراین میان؛ افزایش سیاست های ضد مهاجرت، بادرنظرداشت نرم های بین المللی منجربه تنزل رتبه کشورهای سویس ومالتا دراین قاره شده است.

۲۹ دی ۱۳۸۸

کرزی هیچ وقتی به فکر امنیت ومصئونیت مردم افغانستان نیست وتمام تلاشش اینست تا نام برادرانش را ازلیست سیاه سازمان ملل بردارد تا بعد ازآن بتواند آنهارا دوباره برگرده ی مردم سوارکند. نمونه این کارهایش عفو، سلام راکیتی است که هم اکنون با همکاری کرزی به جای اینکه به خاطر کشتن هزاران انسان بی گناه محاکمه شود، برمسند قوه مققنه کشور نشسته وبالای ما وشما قانون طالبانی اش را تصویب میکند. 
اطفال یتیم وطن! چه کسی اشکهایت را پاک خواهد کرد وچه کسی به فریادهایت پاسخ گفت؟ 
Kabul suicide bomb attack
Afghan security forces run for the site of the Justice Ministry following an attack in Kabul on Wednesday for which the Taliban claimed responsibility.

۲۸ دی ۱۳۸۸

حمله طالبان به کابل


۲۰ دی ۱۳۸۸

یک خبرنگار بریتانیایی درافغانستان کشته شد


 

روپرت هام خبرنگار روزنامه بریتانیایی آینه که درحال گشت زنی با تفنگ دارانامریکایی درولایت هلمند درجنوب افغانستان بود توسط ماین کنار جاده به قتل رسید، این دومین خبرنگارخارجی است که درطول 10 روز درافغانستان کشته شده اند پیش ازاین میشل لانگ خبر نگارکانادایی به تاریخ 30 دسامبر 2009 درافغانستان کشته شده بودگفته میشود دراین انفجار یک عکاسروزنامه بریتانیایی به نام Philip Coburn نیز زخمی گردیده وفعلن دربیمارستان بسر میبرد.

۱۰ دی ۱۳۸۸

19 خبرنگار در رژيم حامد کرزی در افغانستان کشته شده اند


باتأسف فراوان آخرین روزهای سال 2009 نیز با مرگ یک عضوخانواده مطبوعات وآزادی بیان به پایان میرسد. من به عنوان یک عضو این خانواده مرگ ایشان را به همه اعضای خانواده مطبوعات وآزادی بیان وتمام دوستان وفامیلش تسلیت عرض مینمایم.

 یک خبرنگار کانادایی بنام میشل لانگ روز گذشته در ولایت قندهار، همراه با چهار سرباز کانادایی کشته شد. آن ها زمانی کشته شدند که برای بازدید از پروژه های بازسازی در مسیر راه بودند که يک بمب کار گذاری شده در کنار جاده منفجر شد. خانم میشل لانگ برای یک رسانه ی کانادایی بنام "هرالد" گزارش تهیه می کرد.

با کشته شدن اين خبرنگار کانادایی، تعداد خبرنگاران کشته در افغانستان در رژيم حامد کرزی به 19 خبرنگار می رسد.
شیما رضایی: تلويزيون طلوع/ سال 2005
ميوند: راديوی پيغام صلح ولايت / سال 2005
نادیه انجمن: شاعر و دانشجو/ سال 2005
عبدالقدوس: تلويزيون آريانا / سال 2006
کریستین استروو: دويچه وله ی آلمان/ سال 2006
کارن فیشر: دويچه وله ی آلمان / سال 2006
رحمان گل: يک رسانه ی دولتی در ولايت فارياب / سال 2007
اجمل نقشبندی: مترجم يک خبرنگار ایتالیایی/ سال 2007
ذکیه ذکی: "راديو صلح" / سال 2007
شکیبا سنگه آماج: تلويزيون شمشاد/ سال 2007
عبدالمنیر: راديو و تلويزيون ملی در جوزجان / سال 2007
انور صالح: یک رادیو در خوست/ سال 2007
کریستن توماسن: روزنامه ی "داگ بلاده" نروژ سال 2008
صمد روحانی: بی بی سی و خبرگزاری پژواک/ سال 2008
جاوید احمد: شبکه ی سی تی وی کانادا/ سال 2009
سلطان منادی: نيويورک تايمز/ سال 2009
جان الله هاشم زاده: تلويزيون شمشاد / سال 2009
احسان الله شهید زوی: تلویزیون دولتی ولایت لغمان/ سال 2009
میشل لانگ: هرالد کانادا/ 2009
از سوی دیگر گزارش شده که دو خبرنگار فرانسوی نیز بتازگی در افغانستان ربوده شده اند. مقامات محلی می گویند اين دو خبرنگار همراه به مترجمان خود در مسیر راه ولایت کاپیسا مورد حمله قرار گرفته و ربوده شدند.

۲۶ آذر ۱۳۸۸

يورش پوليس به تلويزيون نورين و لت و کوب وحشیانه و بازداشت نستوه نادری خبرنگار اين تلويزيون


 ساعاتی پيش پوليس به همراه عده ای از سارنوالان يا دادستانان افغانستان به دفتر تلويزيون نورين در کابل يورش برده و علاوه بر تخريب وسایل کاری خبرنگاران و دفتر تلويزيون، نستوه نادری خبرنگار اين تلويزيون را بازداشت کردند. بازداشت نستوه نادری به دليل برنامه های انتقادی وی صورت گرفته است. روز گذشته نيز برخی از وکلای پارلمان افغانستان نارضایتی خود را از برنامه های انتقادی اين خبرنگار در تلويزيون نورين ابراز داشته بودند. امشب قرار بود، نستوه نادری، برنامه ای درباره ی وضعیت پارلمان افغانستان داشته باشد.
پولیس در هنگام بازداشت نستوه نادری به شدت او را با مشت و لگد و قنداق اسلحه، مورد لت و کوب قرار داد. يک منبع آگاه به کابل پرس گفته است که پوليس در هنگام لت و کوب و بازداشت نستوه نادری، نشئه بوده است.
در هشت سال اخير ده ها تن از خبرنگاران افغانستان توسط ارگان های مختلف دولتی از جمله امنيت ملی بازداشت و لت و کوب شده اند. حدود بیست خبرنگار نيز در افغانستان جان خود را از دست داده اند

به عنوان یکی ازاعضای خانواده مطبوعات بازداشت نستوه نادری را به شدت محکوم کرده و خواهان آزادی بی قید و شرط ایشان هستم.

۲۴ آذر ۱۳۸۸

آیا ممکن است افغانستان چهره ی دیگری داشته باشد؟



افغانستان دیگر، عنوان کانفرانسی بود که به تاریخ 12 دسامبر ازطرف سازمان امرجنسی وشبکه ی کاریتاس ایتالیا درشهرونیزایتالیا برگزار شد. دراین کانفرانس علاوه از این دوسازمان که مدت ده سال است درافغانستان فعالیت دارند ده ها سازمان دیگرنیزشرکت نموده بودند. گرچند قرار بود دراین کانفرانس آقای Franco Frattin وزیرخارجه ایتالیا نیزحضورداشته باشد ولی او درآخرین دقایق مانده به شروع کانفرانس باتماس تلفونی ازحضورخود معذرت خواست. درشروع این کانفرانس آقای Gino strada رئیس سازمان امرجنسی بانقد سیاست های جامعه جهانی درقبال افغانستان گفت: متاسفم که افغانستان رابه ما و شما فقط باچهره القاعده ، طالب ومواد مخدر معرفی میکنند، درحالی که شما میتوانید افغانستان را باچهره دیگری بشناسید؛ افغانستان را باتماس به مردم وفرهنگش بشناسید نه با آن چیزی که به آنها تحمیل گردیده است. اوگفت همه کشورها بانداشتن کمترین شناخت ازافغانستان ومردم آنجا بطور ناخواسته درآن کشوروارد جنگ گردیده وسالانه ملیارد ها دالر را درآنجا فقط به خاطرحفظ سربازانش مصرف میکنند وآنگاه نام آنرا میگذارند کمک به افغانستان.

آقای سترادا درمورد اعزام نیروی های بیشتری ایتالیایی به افغانستان گفت که اولا شرکت درجنگ خلاف قانون اساسی ماست ودوم اینکه اگرما بازهم زیرنام بردن صلح به آن کشورمیرویم باید متوجه باشیم که صلح را نمیشود بابماردمان قریه ها وکشتن هزاران زن وکودک تامین کرد. اوافزود ایتالیا درظرف هشت سال حظورنظامی اش درافغانستان 2،5 ملیارد یورو مصرف نموده وازاین مبلغ حتا یک سنت هم برای مردم آن کشورمفید نبوده است، این پول ها همه فقط برای نگه داشتن دوهزار سربازدرآن کشوربه مصرف رسیده است درحالیکه همیشه ازرسانه های دولتی ما فقط خبرهای گمراه کننده را شنیده ایم. این پول به نام کمک به مردم افغانستان وتامین امنیت برای شهروندان آن کشوربه آنجا سرازیر شده است درحالیکه تاهنوز این نیروها قادربه تامین امنیت خودشان نیستند چه رسد به امنیت مردم آنجا. اوگفت ما بااین پول میتوانستیم 200 بیمارستان درآن کشوربسازیم که حد اقل گراف مرگ ومیرجامعه افغانستان نسبت عدم دسترسی به دارو ودرمان؛ کمتر میشد، نیروهای امریکایی درظرف هشت سال گذشته 300 ملیارد دالر را به خاطرجنگ درافغانستان مصرف نموده اند درحالیکه با این مبلغ میتوان چهار بارآن کشوررا بازسازی کرد. او گفت سازمان ما درمدت ده سال فعالیت درزمینه صحی مبلغ 48 ملیون یورو را دراین کشوربه مصرف رسانده است ونتیجه آن نجات دادن ده ها هزار نفرازمرگ وحد اقل موجودیت سه بیمارستان باسرویس دهی مجهزورایگان درآن کشور بوده است. اوگفت وقتی در11 دسامبر2001 نیروهای ایتالیایی وارد افغانستان شد، تلویزیون دولتی ما"1Rai"خبری خنده آوری داشت! (کشتی های حامل نیروهای حافظ صلح ایتالیا امروز درافغانستان لنگرانداختند)" شناخت ما ازافغانستان این بود وقتی ناخواسته وارد جنگ درآن کشورشدیم." اودرجواب این سوال که چگونه میشود صلح را درافغانستان تامین کرد؟ گفت: تاوقتی ما باتانک هاو جلیقه های ضد فشنگ به خانه ی افغانها برویم هیچ وقتی آنها به ما اعتماد نخواهد کرد ووقتی اعتماد بین مردم افغانستان ونیروهای بین المللی وجود نداشته باشد هیچ وقتی خواب صلح را نخواهیم دید زیرا درحال حاضراعتماد مردم افغانستان نسبت به نیروهای خارجی به طالبان وجنگ سالاران جهادی بیشتر است. ازسوی دیگر کشورهای غربی نباید درمورد سرنوشت افغانستانی ها تصمیم بگیرند، زیرا این مداخلات اکنون به بزرگترین درد برای مردم کشورتبدیل شده است.

آقایDon Dino رئیس بنیاد کاریتاس وMassimo cacciari شهردار ونیز،نیزسخنان آقای سترادا را تائید نموده وافزودند ما امید واریم برای تغییر استراتیژی درقبال افغانستان کشورهای غربی، بیشتر به مردم آن کشور رجوع نموده وبامشوره ی آنها درمورد حل معضلات تصمیم بگیرند. مانباید اشتباهات گذشته را تکرار نماییم وبه کسانی اعتماد نماییم که درطول هشت سال هیچ کاری نتوانسته اند درآن کشورانجام دهند، خوبترین الترنتیف باید شناخته شود وبه کرزی باید فشارآورده شود تادرمورد تعهدات بین المللی که دارد جدا عمل کند.
وعده ی کمک های صحی بیشتر وساختن 2000 واحد مسکونی :
بنیاد کاریتاس ایتالیا وعده نمود که درسال آینده سه باب مکتب و2000 واحد مسکونی درمناطق فقیرنشین افغانستان خواهد ساخت وسرویس کمکهای صحی اش را نیز افزایش خواهد داد.
دراخیرآقای جینو سترادا رئیس سازمان امرجنسی نیزوعده شد تادرسال آینده یک کلینک دیگررا درافغانستان فعال نماید. این سازمان که ازسال 2000 تاحال درافغانستان فعالیت دارد سه شفاخانه مجهزدرولایات کابل،پنجشیروهلمند ساخته وچندین کلینک دیگررا نیزبطور مستقیم کمک میکند. گرچند کارکنان شفاخانه امرجنسی درهلمند همیشه به دست داشتن باطالبان متهم شده اند ولی درکل فعالیت های این سازمان درعرصه ارائه کمک های صحی رایگان خصوصابرای زخمی های جنگ وماین بسیار موثربوده است.

دراخیراین محفل سازمان حقوق بشربرای همه، نیزبیانیه ی را ایراد نمود که درآن علاوه ازنقد سیاست های غرب درمورد افغانستان، نسبت به مشکلات مهاجرین افغانستانی دراین کشورسخن نیزهشدارداده بودند. دراین بیانیه آمده بود وقتی ماازافغانستان دیگریاد میکنیم نباید این افغانستان که درجلوی دروازه های ما پرپرمیشود را فراموش کنیم، زیرا دراین شهرما افغانستان را بواسطه کودکان نوجوانی شناخته ایم که همه روزبرای گریختن ازمرزبانهای بندرهای مدیترانه درزیرکامیون ها له میشوند. ما افغانستان را درقدم اول بواسطه ظاهر رضایی کودک 13 ساله افغانستانی شناختیم که به خاطر پناهنده شدن زیرلاستیک های کامیون درهمین شهرتکه تکه شد. اگرهمه حرف ازکمک به افغانستان میزنیم باید اول ازهمین افغانستانی که درجلوی دروازه های مان هست شروع کنیم بی آنکه 8000 کلومتر دورتر رفته وباتانک ها وهلی کوپترها وبمب ها به آن مردم دموکراسی تزریق نموده وبابرچه وتفنگ صلح را به آنها هدیه کنیم.

۲۳ آذر ۱۳۸۸

سیلو برلوسکونی صدراعظم ایتالیا در میلان مورد حمله قرار گرفت


صدراعظم ایتالیا دیروزپس ازشرکت درگردهمایی طرفدارانش درمیدان Piazza del Duomo درشهرمیلان مورد حمله قرار گرفته وازناحیه صورت زخمی شد. دراین حمله دو دندان آقای برلوسکونی شکسته ،استخوان دماغش ترک برداشته ولبش پاره شده است. خبرنگاران حاضردرصحنه میگویند که قبل ازاین حمله آقای برلوسکونی مصروف امضای عکسهایش برای طرفدارن خودبوده است ووضعیت، کاملا نورمال به نظرمیرسیده است که ناگهان شخصی به نام MASSIMO Tartaglia 42 ساله که به او نزدیک شده ومجسمه ی سنگی را که به دست داشت ازفاصله سه متری به شدت به صورت او کوبیده است.

برلوسکونی پس ازحمله کوشش نمود وضعیتش را نورمال نشان دهد، او به روی ماشینش بالارفت وصورت خونی اش را برای خبرنگاران نشان داد وسپس توسط محافظانش به داخل ماشین برده شده وراهی بیمارستان گردید. وی فعلا ازبخش مراقبت های ویژه خارج گردیده وگفته است حالش خوب است ولی باید فعلن دربیمارستان باشد. برلوسکونی 73 ساله که دومین بار به مقام نخست وزیری ایتالیا رسیده است همیشه یکی ازچهره های اختلاف برانگیزدراین کشوربوده واکثرمردم ایتالیا بااو مخالفت دارند. زندگی شخصی او نیزپس ازطلاق گرفتن ازهمسرش Veronica Lario درماه اپریل سال جاری به دنبال نشرگزارشهای که وی را متهم به داشتن رابطه جنسی باروسپی ها میکرد به طورکامل زیرزره بین می باشد. او همچنان همیشه ازسوی مخالفانش متهم به دست داشتن با ما فیا بوده وپرونده اش پس ازلغوقانون مصئونیت سیاسی اش دوباره ازطرف دادگاه این کشوربازگشایی شده است ، هفته گذشته ده ها هزار نفردرشهرروم پایتخت ایتالیا علیه برلوسکونی تظاهرات نموده بودندولی آقای برلوسکونی دست داشتن بامافیا را رد کرده است. حادثه دیروزشهرمیلان که درآنجا حزب آقای برلوسکونی طرفداران زیادی دارد تردیدهایی را نسبت به سرویس امنیتی وی به جود آورده است.

گزارشهای ویدیویی ازوضعیت آواره گان افغانی دریونان وایتالیا وانعکاس آن درتلویزیونهای ایتالیا







این ویدیو ها را بایک کمره غیرحرفه ی تهیه کرده بودم بناء ازکیفیت خوبی برخوردار نیست.